คำนำ

วรเทพ อรรคบุตร

      MOM เป็นโครงการทางศิลปะของ ภารวี ภู่เพ็ชร ชายหนุ่มผู้สวมหมวกหลายใบ รูปแบบการละเล่นของศิลปะใน MOM ต้องการถ่ายเท และลบเลือนสถานะของงานศิลปะที่เคยแขวนแห้งตากแอร์ และอาบแสงไฟตามหอศิลป์ให้มาอยู่บนร่างกายผู้สร้าง ผู้เสพ ด้วยการห้อยไว้บนคอเหมือนอย่างพระเครื่อง และน่าทึ่งมากๆที่ความพยายามสานต่อโครงการ MOM ของภารวีให้เป็นรูปธรรม แถลกไถล offsideมาก่อนกาลล่วงหน้าก่อน “ลัทธิจตุคามาธิปไตย”

จะกลายเป็นลมหายใจเข้าออกของคนไทย.

      การตระหนักถึงที่ตั้ง และบริบทแวดล้อมงานศิลปะ ทั้งสร้างคำถาม และแนะแนวทางให้เกิดคำตอบใหม่ๆ ถึงความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางกายภาพ และปัจจัยทางวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ชม  ไม่ว่าจะเป็นที่ตั้งหรือบริบท ต่างมีนัยยะสำคัญต่อการรับรู้เกี่ยวกับงานศิลปะต่างๆกันไป เช่น คำถามที่ว่า หากจะอภิเชษฐ์ภาพวาดของ คอนสเตเบิล ผู้ชมควรไปชมในกระท่อมชาวนาสไตล์ศตวรรษที่ 19 หรือในพิพิธภัณฑ์ และเช่นกัน การเสนอความคิดพิพิธภัณฑ์ไร้กำแพงของ อองเดรซ์ มาร์ลโรซ์ เป็นทั้งการแหวกทางสะดวกให้กับจิตนาการ ถึงการสะสม และรวบรวมเพื่อจัดแสดงศิลปะที่มาจากต่างยุคสมัย ต่างแนวต่างสกุลไปพร้อมๆกัน ภายในเนื้อที่และเวลาเพียงกระหยิบมือ ซึ่งกลายเป็นเรื่องที่ทำให้เป็นไปได้อย่างง่ายดายเมื่อมีสื่อสมัยใหม่อย่างภาพถ่าย

      กรณีนี้ ขอให้หันไปมองการเช่าพระแบบวางแบกะดิน ที่ทำให้ผู้เสพวัตถุมงคลต่างได้รับความเท่าเทียมกันของอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ของวัตถุมงคล อันเนื่องมาจาก ไม่ว่าจะเป็นอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์จากเทพยดา เทพเจ้าสมัยใด จากสำนักไหน ต่างก็ล้วนลงมาแบบหราเรี่ยรายเท่าเทียมกันบนผืนดิน  กล่าวได้ว่า การว่างวัตถุมงคลลงกับพื้น และแนวคิดในการจัดการแสดงของ มาล์โรซ์ สร้างให้เกิดผลกระทบจากการทำให้แบนราบลงเสมอกัน (Flattening effect) ของวัตถุทางวัฒนธรรมที่มาจากต่างบริบท

      แม้ความคิดของเบนจามิน เรื่องการผลิตซ้ำเชิงจักรกลจะเป็นปฏิทรรศน์ (paradox) อันเนื่องจากว่า ในทางด้านหนึ่ง ศิลปะที่เกิดการผลิตซ้ำๆสร้างคุณค่าที่เป็นสุดยอดของต้นฉบับ ไปพร้อมๆกับที่ทิศทางหนึ่ง ประชาชนก็ดื่มด่ำกับการชื่นชมของทำซ้ำ-ของโหล โดยไม่ยิ่งหย่อน ดำเนินคู่ขนานและหนุนส่ง ไปพร้อมๆกับการสร้างความตระหนัก ถึงฐานันดรอันเลอเลิศของต้นฉบับ  เห็นชัดๆจากสถานการณ์ของการครั่งไคร้ ไอดอล, ไอคอน, คอสเพล ฯลฯ ในปัจจุบัน เมื่อมาย้อนมองดู MOM จากความสด และก่ำกึ่งระหว่างศิลปะกับการปั่นป่วนความหมาย และระดับการรับรู้ที่หลากแง่หลากมุมต่อศิลปะ MOM ได้ทิ้งคำถามคลาสสิกทางปรัชญาศิลปะว่า

“อะไรเป็นคำถามเร่งด่วน ระหว่างศิลปะส่งผลอะไร กับการเฟ้นหาว่าศิลปะมีนัยยะอะไรซับซ้อนแฝงอยู่เบื้องหลัง”

“อย่าพยายามมองหาความหมายของสิ่งต่างๆ

มองที่ประโยชน์ใช้สอยของมัน เราไม่ได้อยู่ตรงหน้าวัตถุอีกต่อไป

หากแต่ถูกรวมเข้าไปอยู่ในกระบวนการสร้างของมัน

Ludwig Wittgenstein

ยิ่งศิลปะเสื่อมถอยนัยสำคัญทางสังคมมากเท่าใด

ความแตกต่างที่แหลมคมระหว่างการวิจารณ์ และความจำเริญใจทางศิลปะ

ของมหาชนยิ่งเพิ่มสูงขึ้นเท่านั้น

Walter Benjamin

           

   

MOM (Museum of Mine/d) provides a mobile art space and activity that challenges the definition of a gallery or museum. Pharawi, the owner of the space, invites one artist at a time to exhibit his or her artwork on the amulet around his neck.

WHAT IF SOME ONE WANTS TO VISIT MOM ?

They will have to call me and depending on where I am and where they are, the museum can either go to them or they can meet the gallery halfway. Art is about communicating and exchanging ideas, so when there’s an interaction between the creators and the viewers, it’s even more interesting. At MOM, you can do just that.